BAB
3
“Awak,tunggu!” Ya Allah! Nak apa
lagi mamat ni,tak sudah-sudah kacau hidup aku.
Marah-marah
pun aku tunggu jugak. Takpe lah,kasi can dia nak cakap. Dengar dia nak cakap
apa.
“Apa lagi
awak ni? Saya nak cepatlah,”rungutku.
“Awak…awak…”tergagap-gagap
dia bercakap. Semput kut lari kejar aku.
“Awak,awak.
Awak apa? Dah bila zaman pulak awak ni gagap? Cepatlah,awak nak cakap
apa?”bentakku sedikit kasar. Orang dahlah nak cepat ni,dia boleh pulak
lengah-lengah masa aku. Dahlah tengah panas ni,haishhh.
“Okay,okay.
Saya nak tanya awak buat apa kat office travel agency tadi tu?” Lah,itu je yang
mamat ni nak tanya.
“Kenapa awak
nak tahu?”soalku.
“Sajalah.
Takkan nak tahu pun tak boleh. Awak buat apa kat situ?”soalnya lagi. Hmm,tak
putus asa mamat ni. Nak tahu jugak tu. Ahh,lantaklah. Cakap jelah apa tujuan
aku. Cepat dia puas hati,cepat dia blah. Cepat aku balik rumah.
“Attend
interview. Okeylah,saya gerak dulu.” Aku tak tunggu dah. Terus jalan laju-laju
masuk kereta. Lambat-lambat kang ada lagi dia tahan aku,mengalahkan polis trafik.
Kedengaran
lagu Heart Attack nyanyian Demi Lovato. Macam aku kenal je bunyi nada ni.
Lah,phone aku bunyi. Ishh Nissa ni,time aku kelam kabut nak lari dari mamat ni
lah dia sibuk nak call. Tunggu esok-esok call tak boleh ke? Haihh..
“Hello
assalamualaikum,”aku menjawab panggilan setelah masuk ke dalam kereta.
“Waalaikumsalam.
Sha,kau kat mana?”mukadimah Nissa.
“Aku kat
dalam kereta,nak balik rumah. Kenapa? Kau kat mana?”soalku.
“Haa bagus.
Aku tunggu kau kat rumah eh? Cepat sikit tau balik? Drive laju-laju,kalau kena
saman aku bayarkan.” Wahh,ini cukup bagus. Nak tolong bayarkan saman aku,tapi
suruh aku bawak laju pulak.
“Eh,kau tak
kerja ke?”tanyaku.
“Aku half day
hari ni,”jawab Nissa.
“Half day
kenapa? Kau sakit? Pergi klinik tak?”tanyaku bertubi-tubi.
“Kau balik je
cepat. Karang aku ceritalah kat kau. Banyak tanya pulak,”eh eh makcik ni. Marah
aku pulak.
“Hmm,okeylah.
Jumpa kat rumah nanti. Assalamualaikum,”aku memberi salam.
Pelik,Nissa
half day? Apa sudah jadi sama ini amoi? Pelik-pelik je dia ni lah. Selalunya
sakit-sakit pun nak jugak pergi kerja. Tak bolehlah kalau sehari tak tengok
muka manager dia tu,boleh meroyan katanya. Tapi untung nasib badan kalau
tiba-tiba big boss datang office. Boleh cuci mata. Ceh!
Aku terus
memandu pulang setelah menamatkan perbualan. Pelik-pelik pun tak sabar jugak
nak jumpa Nissa. Yela,nak tahu jugaklah kan penyebab minah tu kerja half day.
Sekali dalam seratus tahun okey?
Lagipun boleh
jugak aku tanya dia,mana satu manager office dia tu. Yela,kan calon-calon lain
bukan main puji lagi manager dia. Konon handsome bagai nak rak. Tapi aku tengok
takde pun yang handsome bagai nak rak. Handsome gitu-gitu je ada lah,Encik
Ikmal dengan Encik Qaleef tu. Encik Hisham? Memang tak lah kan? Dah berumur.
Sampai je kat
rumah..
“Shaaaaaaaa,”
Adoi makcik
ni,pekak telinga aku. Jerit macam aku jauh berbatu-batu. Padahal aku depan mata
dia je. Nissa,Nissa.
“Kau tak
payahlah nak menjerit macam tu. Aku kat depan kau je ni haa,bukan jauh
pun,”ujarku sambil menutup telinga. Bingit okey!
“Jom masuk.
Cepat,cepat,”gesa Nissa sambil menarik tanganku. Kelam kabut punya
pasal,handphone aku terjatuh.
“Weyh,kau
agak-agaklah nak tarik pun. Kau tengok ni,kan dah jatuh phone aku. Nasib baik
tak bersepai. Kalau bersepai sape nak jawab? Aku bukan kerja lagi,tak banyak
duit macam kau. Aku ni kais pagi makan pagi,kais petang makan petang. Kalau tak
kais,tak makanlah aku jawabnya,”aku melirihkan suara.
“Ah kau,tak
payah nak berdrama kat sini eh. Kais pagi kais petanglah sangat. Kau tu tak
payah kerja pun takpe lah. Tak habis harta abah kau tu. Kalau anak orang kaya
tu buat cara anak orang kaya lah. Berlagak miskin pulak dia,”rengus Nissa.
“Yang kaya tu
abah dengan ibu aku. Aku ni tak kaya. Lagi tepat papa kedana kau tau tak? Kau
membebel lagi,aku cabut masuk bilik,”ugutku.
“Eh,eh.
Okey,aku tak bebel dah. Jomlah masuk cepat.” Makcik ni main tarik je,main heret
je. Tak sabar betul,gegabah.
“Hahh,cepat
cerita kenapa kau half day hari ni?”soalku sebaik sahaja aku melabuhkan
punggung ke sofa. Pashmina kubuka,ikatan getah rambut kuurai.
“Sajalah aku
half day. Aku sihat je,tak sakit apa pun. Aku excited nak tau pasal interview
kau tu. Punyalah excited aku ni sampai satu kerja pun tak jalan. So,baik aku
balik kan? Kerja pun aku bukan buat kerja. Asyik fikir pasal interview kau je.”
Tudiaaa,bagus punya alasan. Sebab tu je?
“Kau ni
mental ke apa Nissa? Tak pernah-pernah kau buat perangai pelik macam ni? Karang
tiga kali jumaat lagi kau jalan karang,”usikku.
“Oii,tak
sayang mulut nampak. Aku giler punya excited untuk kau,kau main cakap pasal
mati pulak. Tak nak cerita takpelah. Aku naik atas dulu,”rajuk Nissa.
“Alah,gurau
pun tak boleh dah. Cepat cakap,kau nak tau pasal apa?”soalku. Layan jelah
makcik ni. Mental-mental pun kawan aku jugak.
“Macam mana
interview tadi? Okay?”soalan pertama.
“Okay je.
Tapi tulah,diorang cakap apa-apa nanti diorang call. Selalunya kalau dah keluar
ayat tu memang takde chance lah kan aku nak dapat?”aku bersuara hampa. Walaupun
belum tahu keputusan temuduga tu,tapi aku rasa macam aku takkan dapat je.
Takkan aku nak menganggur lagi kut? Haihh,begini gaya jawabnya aku tak
kahwinlah. Eheh,kahwin?
“Alaa,tu kan
ayat standard penemuduga. Kau relax lah,mesti kau dapat punya. Lagipun
requirements yang diorang nak tu kan ada kat kau. Jangan risaulah. Ni aku nak
tanya ni. Tadi kau langgar sape yang kau marah sangat tu?”soalan kedua.
“Ow,ni lah
yang sebenarnya kau nak tanya tu kan? Kau half day bukan sebab nak tau pasal
interview tu kan? Tapi sebab kau tak sabar nak tau mamat mana yang aku langgar
kan? Betul tak?”serkapku.
“He he.
Pandai sayang aku ni. Tau-tau je kau eh apa yang ada dalam otak aku ni.”
Tersengih-sengih
si Nissa ni. Kalau angin gatal dia dah datang,mulalah buat perangai
pelik-pelik. Pelik macam hari ni. Patutlah kemain excited lagi. Aku ingat dia
excited nak tahu pasal interview tu. Yela,sebab dia yang tolong rekemenkan.
Rupanya tak. Dia lagi berminat nak tahu siapa yang aku terlanggar tu. Nasib
baik aku bukan jenis cepat touching tahu. Kalau aku jenis cepat touching,memang
seminggu lah jawabnya aku touching dengan minah ni. Yela,lebihkan orang lain
daripada kawan plus housemate plus best friend forever dia ni. Lagi parah
tu,kami tak kenal pun mamat tu.
“Banyaklah
kau punya sayang. Aku pun tak tau lah sape mamat tu,aku tak kenal. Kalau aku
kenal senang cerita. Masa aku terlanggar dia tu,aku on the phone. Cakap dengan
kaulah. Elok aku sampai depan lift,pintu lift terbukak. Aku dahlah rushing,so
aku redah jelah masuk lift. Tak perasan dia baru nak keluar lift. Tu yang aku
terlanggar tu,”aku menceritakan kepada Nissa tentang “perlanggaran” yang
berlaku antara aku dan mamat kerek tapi dah berubah baik tu. Berubah mendadak
okey!
“Itulah
kau,tak hati-hati. Jalan tu kalau boleh nak sepantas kelajuan cahaya. Kan dah
terlanggar orang. Kesian mamat tu,mesti sakitkan kau terlanggar dia. Aku dengar
suara dia bukan main marah lagi tadi.” Hai Nissa ni,bela mamat tu nampak. Ini
boleh mendatangkan jealous!
“Amboii,sedap
cakap makcik. Kau jugak yang suruh aku cepat kan. Takut terlepas interview. Tak
nampak bayanglah,tak nampak batang hidunglah. Sekarang marah pulak bila aku
rushing sampai terlanggar mamat tu. Aku pun sakit jugak okey? Sengal batang
hidung aku ni tak habis lagi tau tak? Langgar dada mamat tulah. Kerek nak
mampus. Aku mintak maaf pun dah cukup bagus. Tak tau diuntung betul. At least
senyum pun cukuplah kalau dah malas sangat nak cakap. Ni tak,tayang muka ketat
kat aku. Menyampah!”marah yang cuba kutahan sedari tadi terhambur jugak. Tapi
salah hambur daa,Nissa yang kena.
“Eh,janganlah
marah. Sha,mamat tu handsome tak? Selalu kalau kerek,berlagak,sombong mesti
handsome orangnya kan? Lepas tu mesti kaya. Anak tunggal,waris tunggal.
Romantik,sweet. Kan?” Lebar sengih Nissa.
“Haah,handsome.
Handsome sangat sampai kalau kau tengok kau boleh koma. Lebih-lebihlah kau
punya imaginasi. Dalam novel bolehlah macam tu. Ini reality okey?”cantasku.
Nissa,Nissa.
Tu mulalah tu nak berangan. Sengih-sengih. Ini kalau dia tengok mamat tu,mau
sebulan dia tak makan pun takpe. Kenyang. Kalau dia tahu mamat tu belanja aku
makan tadi,mau meroyan betul-betul minah ni.
“Kau ni,aku
baru nak berangan kau dah kacau. Potong stim betullah,”rungut Nissa.
“Nissa,aku
nak tanya kau nie. Manager travel agency yang kau kerja tu yang mana eh? Nama
apa?”soalku. Soalan yang sedari tadi lagi bermain dibenakku.
“Kenapa? Kau
dah jatuh hati eh? Itulah kau. Dulu masa aku meroyan tak tengok dia sehari,kau
kutuk aku kan. Jangan kau cakap kau pulak meroyan sekarang ni. Nama dia Ikmal.”
Ow,Ikmal manager dia. Takdelah handsome sangat,bolehlah.
“Encik Ikmal?
Aku ingat Encik Hisham sebab dia yang duduk tengah. Lagak dia pun macam dia je
manager. Lagipun nampak dia berumur sikit. Sebenarnya aku tertanya-tanya ni.
Tadi calon-calon lain punyalah excited. Setiap kali calon-calon lain keluar
dari bilik interview tu,macam-macam komen aku dengar. Semua puji giler manager
tu,macam handsome tak hingat. Tapi kalau Encik Ikmal tu manager dia,takdelah
handsome mana pun,”cebikku.
“Itulah kau
tak tau. Datang lambat lagi. Sebenarnya tadi ada big boss datang office. Tapi
masa dia tengah interview calon yang kelima tadi,dia dapat call. Tu yang dia
keluar tu. Encik Hisham tu pulak yang gantikan tempat dia. Maybe dialah yang
diorang cakap handsome tu. Bukan Encik Ikmal tu. Rugi tau kau tak dapat tengok
dia. Handsome giler,rugi kau,”semangat Nissa up kan saham big boss dia tu.
“Eleh,kau tu
kambing jantan pakai loafers pun kau cakap handsome. Baik mamat kerek yang aku
langgar tadi tu lagi handsome. Rugi kau tak tengok dia Nissa,rugi giler,”aku
memulangkan paku buah keras.
Handsome
sangat ke big boss Nissa ni? Antara mamat kerek tu dengan big boss
Nissa,agak-agak mana lagi handsome eh? Mamat kerek tu pun dah handsome giler
macam Lee Dong Wook,kalau big boss Nissa lagi handsome? Fuhh,handsome takde
tahap lah tu.
“Alaaa…”Nissa
tayang muka tak puas hati. Tak puas hati sebab tak boleh tengok mamat kerek
tulah.
“Eh
dahlah,malas aku layan kau. Baik aku naik bilik. Mandi and tidur. Bye,”aku
mendaki tangga naik ke bilik.
Keesokan
paginya seawal pukul 10 pagi aku dah dapat call daripada Let’ Travel Agency.
Manager travel agency tu,Encik Ikmal mintak aku datang office dia. Nak aku
datang office dia? Nak buat apa? Lepas lunch nanti dia nak jumpa aku. Hmm,ada
good news kut. Entah-entah aku dapat kerja tu tak? Yeehawww!
Aku turun ke
bawah untuk breakfast. Hmm,wanginya bau. Nissa masak apa untuk breakfast ni eh?
Tudung salji kubuka. Nissa masak nasi goreng kampung. Patut wangi bau. Ah,tak
tahan lapar. Makan dululah.
Ini kalau ibu
dengan abah aku tengok,mau kena berleter aku. Tumpang rumah orang,tapi bangun
tidur lambat. Tolong masak apa pun tak. Tapi makan,cepat je aku. Nissa,kaulah
sahabat aku dunia akhirat. Sayang kau Nissa.
Aku
menghabiskan suapanku. Aku naik ke bilik. Nak pilih baju lagi. Nak iron baju
lagi. Nak bersiap lagi. Eee,excited. Tak sabar,tak sabar. Nak call Nissa lah
bagitau dia. Handphone kucapai lalu aku dail nombor Nissa.
“Nissaaaaa….”jeritku.
“Weyh,pekak
telinga aku. Jangan jeritlah,”marah Nissa.
“Sorry,sorry.
He he. Aku excited ni. Tadi aku dapat call daripada secretary Encik Ikmal.
Guess what? Encik Ikmal mintak aku datang office dia lepas lunch nanti,and aku
assume ada good news untuk aku. Eh,kau doa untuk aku eh. Okeylah,aku nak siap
ni. Bye,”kataku senafas. Excited punya pasal,cakap pun dah macam si Nissa,macam
machine gun.
Aku
menyanyi-nyanyi kecil di dalam bilik mandi. Senang hati. Dah tak serabut perut
dah. Walaupun belum tahu tujuan Encik Ikmal mintak aku datang office dia,tapi
aku rasa macam aku dapat je. Hmm…..
No comments:
Post a Comment