Wednesday, 18 December 2013

MY TOURIST GUIDE BAB 3

BAB 3
            “Awak,tunggu!” Ya Allah! Nak apa lagi mamat ni,tak sudah-sudah kacau hidup aku.
Marah-marah pun aku tunggu jugak. Takpe lah,kasi can dia nak cakap. Dengar dia nak cakap apa.
“Apa lagi awak ni? Saya nak cepatlah,”rungutku.
“Awak…awak…”tergagap-gagap dia bercakap. Semput kut lari kejar aku.
“Awak,awak. Awak apa? Dah bila zaman pulak awak ni gagap? Cepatlah,awak nak cakap apa?”bentakku sedikit kasar. Orang dahlah nak cepat ni,dia boleh pulak lengah-lengah masa aku. Dahlah tengah panas ni,haishhh.
“Okay,okay. Saya nak tanya awak buat apa kat office travel agency tadi tu?” Lah,itu je yang mamat ni nak tanya.
“Kenapa awak nak tahu?”soalku.
“Sajalah. Takkan nak tahu pun tak boleh. Awak buat apa kat situ?”soalnya lagi. Hmm,tak putus asa mamat ni. Nak tahu jugak tu. Ahh,lantaklah. Cakap jelah apa tujuan aku. Cepat dia puas hati,cepat dia blah. Cepat aku balik rumah.
“Attend interview. Okeylah,saya gerak dulu.” Aku tak tunggu dah. Terus jalan laju-laju masuk kereta. Lambat-lambat kang ada lagi dia tahan aku,mengalahkan polis trafik.
Kedengaran lagu Heart Attack nyanyian Demi Lovato. Macam aku kenal je bunyi nada ni. Lah,phone aku bunyi. Ishh Nissa ni,time aku kelam kabut nak lari dari mamat ni lah dia sibuk nak call. Tunggu esok-esok call tak boleh ke? Haihh..
“Hello assalamualaikum,”aku menjawab panggilan setelah masuk ke dalam kereta.
“Waalaikumsalam. Sha,kau kat mana?”mukadimah Nissa.
“Aku kat dalam kereta,nak balik rumah. Kenapa? Kau kat mana?”soalku.
“Haa bagus. Aku tunggu kau kat rumah eh? Cepat sikit tau balik? Drive laju-laju,kalau kena saman aku bayarkan.” Wahh,ini cukup bagus. Nak tolong bayarkan saman aku,tapi suruh aku bawak laju pulak.
“Eh,kau tak kerja ke?”tanyaku.
“Aku half day hari ni,”jawab Nissa.
“Half day kenapa? Kau sakit? Pergi klinik tak?”tanyaku bertubi-tubi.
“Kau balik je cepat. Karang aku ceritalah kat kau. Banyak tanya pulak,”eh eh makcik ni. Marah aku pulak.
“Hmm,okeylah. Jumpa kat rumah nanti. Assalamualaikum,”aku memberi salam.
Pelik,Nissa half day? Apa sudah jadi sama ini amoi? Pelik-pelik je dia ni lah. Selalunya sakit-sakit pun nak jugak pergi kerja. Tak bolehlah kalau sehari tak tengok muka manager dia tu,boleh meroyan katanya. Tapi untung nasib badan kalau tiba-tiba big boss datang office. Boleh cuci mata. Ceh!
Aku terus memandu pulang setelah menamatkan perbualan. Pelik-pelik pun tak sabar jugak nak jumpa Nissa. Yela,nak tahu jugaklah kan penyebab minah tu kerja half day. Sekali dalam seratus tahun okey?
Lagipun boleh jugak aku tanya dia,mana satu manager office dia tu. Yela,kan calon-calon lain bukan main puji lagi manager dia. Konon handsome bagai nak rak. Tapi aku tengok takde pun yang handsome bagai nak rak. Handsome gitu-gitu je ada lah,Encik Ikmal dengan Encik Qaleef tu. Encik Hisham? Memang tak lah kan? Dah berumur.
Sampai je kat rumah..
“Shaaaaaaaa,”
Adoi makcik ni,pekak telinga aku. Jerit macam aku jauh berbatu-batu. Padahal aku depan mata dia je. Nissa,Nissa.
“Kau tak payahlah nak menjerit macam tu. Aku kat depan kau je ni haa,bukan jauh pun,”ujarku sambil menutup telinga. Bingit okey!
“Jom masuk. Cepat,cepat,”gesa Nissa sambil menarik tanganku. Kelam kabut punya pasal,handphone aku terjatuh.
“Weyh,kau agak-agaklah nak tarik pun. Kau tengok ni,kan dah jatuh phone aku. Nasib baik tak bersepai. Kalau bersepai sape nak jawab? Aku bukan kerja lagi,tak banyak duit macam kau. Aku ni kais pagi makan pagi,kais petang makan petang. Kalau tak kais,tak makanlah aku jawabnya,”aku melirihkan suara.
“Ah kau,tak payah nak berdrama kat sini eh. Kais pagi kais petanglah sangat. Kau tu tak payah kerja pun takpe lah. Tak habis harta abah kau tu. Kalau anak orang kaya tu buat cara anak orang kaya lah. Berlagak miskin pulak dia,”rengus Nissa.
“Yang kaya tu abah dengan ibu aku. Aku ni tak kaya. Lagi tepat papa kedana kau tau tak? Kau membebel lagi,aku cabut masuk bilik,”ugutku.
“Eh,eh. Okey,aku tak bebel dah. Jomlah masuk cepat.” Makcik ni main tarik je,main heret je. Tak sabar betul,gegabah.
“Hahh,cepat cerita kenapa kau half day hari ni?”soalku sebaik sahaja aku melabuhkan punggung ke sofa. Pashmina kubuka,ikatan getah rambut kuurai.
“Sajalah aku half day. Aku sihat je,tak sakit apa pun. Aku excited nak tau pasal interview kau tu. Punyalah excited aku ni sampai satu kerja pun tak jalan. So,baik aku balik kan? Kerja pun aku bukan buat kerja. Asyik fikir pasal interview kau je.” Tudiaaa,bagus punya alasan. Sebab tu je?
“Kau ni mental ke apa Nissa? Tak pernah-pernah kau buat perangai pelik macam ni? Karang tiga kali jumaat lagi kau jalan karang,”usikku.
“Oii,tak sayang mulut nampak. Aku giler punya excited untuk kau,kau main cakap pasal mati pulak. Tak nak cerita takpelah. Aku naik atas dulu,”rajuk Nissa.
“Alah,gurau pun tak boleh dah. Cepat cakap,kau nak tau pasal apa?”soalku. Layan jelah makcik ni. Mental-mental pun kawan aku jugak.
“Macam mana interview tadi? Okay?”soalan pertama.
“Okay je. Tapi tulah,diorang cakap apa-apa nanti diorang call. Selalunya kalau dah keluar ayat tu memang takde chance lah kan aku nak dapat?”aku bersuara hampa. Walaupun belum tahu keputusan temuduga tu,tapi aku rasa macam aku takkan dapat je. Takkan aku nak menganggur lagi kut? Haihh,begini gaya jawabnya aku tak kahwinlah. Eheh,kahwin?
“Alaa,tu kan ayat standard penemuduga. Kau relax lah,mesti kau dapat punya. Lagipun requirements yang diorang nak tu kan ada kat kau. Jangan risaulah. Ni aku nak tanya ni. Tadi kau langgar sape yang kau marah sangat tu?”soalan kedua.
“Ow,ni lah yang sebenarnya kau nak tanya tu kan? Kau half day bukan sebab nak tau pasal interview tu kan? Tapi sebab kau tak sabar nak tau mamat mana yang aku langgar kan? Betul tak?”serkapku.
“He he. Pandai sayang aku ni. Tau-tau je kau eh apa yang ada dalam otak aku ni.”
Tersengih-sengih si Nissa ni. Kalau angin gatal dia dah datang,mulalah buat perangai pelik-pelik. Pelik macam hari ni. Patutlah kemain excited lagi. Aku ingat dia excited nak tahu pasal interview tu. Yela,sebab dia yang tolong rekemenkan. Rupanya tak. Dia lagi berminat nak tahu siapa yang aku terlanggar tu. Nasib baik aku bukan jenis cepat touching tahu. Kalau aku jenis cepat touching,memang seminggu lah jawabnya aku touching dengan minah ni. Yela,lebihkan orang lain daripada kawan plus housemate plus best friend forever dia ni. Lagi parah tu,kami tak kenal pun mamat tu.
“Banyaklah kau punya sayang. Aku pun tak tau lah sape mamat tu,aku tak kenal. Kalau aku kenal senang cerita. Masa aku terlanggar dia tu,aku on the phone. Cakap dengan kaulah. Elok aku sampai depan lift,pintu lift terbukak. Aku dahlah rushing,so aku redah jelah masuk lift. Tak perasan dia baru nak keluar lift. Tu yang aku terlanggar tu,”aku menceritakan kepada Nissa tentang “perlanggaran” yang berlaku antara aku dan mamat kerek tapi dah berubah baik tu. Berubah mendadak okey!
“Itulah kau,tak hati-hati. Jalan tu kalau boleh nak sepantas kelajuan cahaya. Kan dah terlanggar orang. Kesian mamat tu,mesti sakitkan kau terlanggar dia. Aku dengar suara dia bukan main marah lagi tadi.” Hai Nissa ni,bela mamat tu nampak. Ini boleh mendatangkan jealous!
“Amboii,sedap cakap makcik. Kau jugak yang suruh aku cepat kan. Takut terlepas interview. Tak nampak bayanglah,tak nampak batang hidunglah. Sekarang marah pulak bila aku rushing sampai terlanggar mamat tu. Aku pun sakit jugak okey? Sengal batang hidung aku ni tak habis lagi tau tak? Langgar dada mamat tulah. Kerek nak mampus. Aku mintak maaf pun dah cukup bagus. Tak tau diuntung betul. At least senyum pun cukuplah kalau dah malas sangat nak cakap. Ni tak,tayang muka ketat kat aku. Menyampah!”marah yang cuba kutahan sedari tadi terhambur jugak. Tapi salah hambur daa,Nissa yang kena.
“Eh,janganlah marah. Sha,mamat tu handsome tak? Selalu kalau kerek,berlagak,sombong mesti handsome orangnya kan? Lepas tu mesti kaya. Anak tunggal,waris tunggal. Romantik,sweet. Kan?” Lebar sengih Nissa.
“Haah,handsome. Handsome sangat sampai kalau kau tengok kau boleh koma. Lebih-lebihlah kau punya imaginasi. Dalam novel bolehlah macam tu. Ini reality okey?”cantasku.
Nissa,Nissa. Tu mulalah tu nak berangan. Sengih-sengih. Ini kalau dia tengok mamat tu,mau sebulan dia tak makan pun takpe. Kenyang. Kalau dia tahu mamat tu belanja aku makan tadi,mau meroyan betul-betul minah ni.
“Kau ni,aku baru nak berangan kau dah kacau. Potong stim betullah,”rungut Nissa.
“Nissa,aku nak tanya kau nie. Manager travel agency yang kau kerja tu yang mana eh? Nama apa?”soalku. Soalan yang sedari tadi lagi bermain dibenakku.
“Kenapa? Kau dah jatuh hati eh? Itulah kau. Dulu masa aku meroyan tak tengok dia sehari,kau kutuk aku kan. Jangan kau cakap kau pulak meroyan sekarang ni. Nama dia Ikmal.” Ow,Ikmal manager dia. Takdelah handsome sangat,bolehlah.
“Encik Ikmal? Aku ingat Encik Hisham sebab dia yang duduk tengah. Lagak dia pun macam dia je manager. Lagipun nampak dia berumur sikit. Sebenarnya aku tertanya-tanya ni. Tadi calon-calon lain punyalah excited. Setiap kali calon-calon lain keluar dari bilik interview tu,macam-macam komen aku dengar. Semua puji giler manager tu,macam handsome tak hingat. Tapi kalau Encik Ikmal tu manager dia,takdelah handsome mana pun,”cebikku.
“Itulah kau tak tau. Datang lambat lagi. Sebenarnya tadi ada big boss datang office. Tapi masa dia tengah interview calon yang kelima tadi,dia dapat call. Tu yang dia keluar tu. Encik Hisham tu pulak yang gantikan tempat dia. Maybe dialah yang diorang cakap handsome tu. Bukan Encik Ikmal tu. Rugi tau kau tak dapat tengok dia. Handsome giler,rugi kau,”semangat Nissa up kan saham big boss dia tu.
“Eleh,kau tu kambing jantan pakai loafers pun kau cakap handsome. Baik mamat kerek yang aku langgar tadi tu lagi handsome. Rugi kau tak tengok dia Nissa,rugi giler,”aku memulangkan paku buah keras.
Handsome sangat ke big boss Nissa ni? Antara mamat kerek tu dengan big boss Nissa,agak-agak mana lagi handsome eh? Mamat kerek tu pun dah handsome giler macam Lee Dong Wook,kalau big boss Nissa lagi handsome? Fuhh,handsome takde tahap lah tu.
“Alaaa…”Nissa tayang muka tak puas hati. Tak puas hati sebab tak boleh tengok mamat kerek tulah.
“Eh dahlah,malas aku layan kau. Baik aku naik bilik. Mandi and tidur. Bye,”aku mendaki tangga naik ke bilik.
Keesokan paginya seawal pukul 10 pagi aku dah dapat call daripada Let’ Travel Agency. Manager travel agency tu,Encik Ikmal mintak aku datang office dia. Nak aku datang office dia? Nak buat apa? Lepas lunch nanti dia nak jumpa aku. Hmm,ada good news kut. Entah-entah aku dapat kerja tu tak? Yeehawww!
Aku turun ke bawah untuk breakfast. Hmm,wanginya bau. Nissa masak apa untuk breakfast ni eh? Tudung salji kubuka. Nissa masak nasi goreng kampung. Patut wangi bau. Ah,tak tahan lapar. Makan dululah.
Ini kalau ibu dengan abah aku tengok,mau kena berleter aku. Tumpang rumah orang,tapi bangun tidur lambat. Tolong masak apa pun tak. Tapi makan,cepat je aku. Nissa,kaulah sahabat aku dunia akhirat. Sayang kau Nissa.
Aku menghabiskan suapanku. Aku naik ke bilik. Nak pilih baju lagi. Nak iron baju lagi. Nak bersiap lagi. Eee,excited. Tak sabar,tak sabar. Nak call Nissa lah bagitau dia. Handphone kucapai lalu aku dail nombor Nissa.
“Nissaaaaa….”jeritku.
“Weyh,pekak telinga aku. Jangan jeritlah,”marah Nissa.
“Sorry,sorry. He he. Aku excited ni. Tadi aku dapat call daripada secretary Encik Ikmal. Guess what? Encik Ikmal mintak aku datang office dia lepas lunch nanti,and aku assume ada good news untuk aku. Eh,kau doa untuk aku eh. Okeylah,aku nak siap ni. Bye,”kataku senafas. Excited punya pasal,cakap pun dah macam si Nissa,macam machine gun.

Aku menyanyi-nyanyi kecil di dalam bilik mandi. Senang hati. Dah tak serabut perut dah. Walaupun belum tahu tujuan Encik Ikmal mintak aku datang office dia,tapi aku rasa macam aku dapat je. Hmm…..

No comments:

Post a Comment